Modlitwy jezuitów

Pragnąc Was zapoznać z naszym Zakonem, pragniemy także podzielić się niektórymi skarbami modlitw, którymi modlimy się my sami oraz nasi nieżyjący już Współbracia:

1. Suscipe Domine św. Ignacego Loyoli
Zabierz, Panie, i przyjmij
całą wolność moją,
pamięć moją i rozum,
i wolę mą całą.
Wszystko, co mam i posiadam.
Ty mi to wszystko dałeś,
Tobie to, Panie, oddaję.
Twoje jest wszystko,
rozporządzaj tym w pełni wedle swojej woli.
Daj mi jedynie miłość Twą i łaskę,
a to mi wystarczy.
2. Modlitwa o służbę Bogu św. Ignacego Loyoli
Słowo Odwieczne, Jednorodzony Synu Boży,
proszę Cię, naucz mnie służyć Ci tak, jak tego Jesteś godzien.
Naucz mnie dawać, a nie liczyć,
walczyć, a na rany nie zważać,
pracować, a nie szukać spoczynku,
ofiarować się, a nie szukać nagrody innej prócz poczucia,
że spełniam Twoją Najświętszą wolę. Amen

3. Z Dziennika św. Ignacego Loyoli
Przedwieczny Ojcze, umocnij mnie;
Odwieczny Synu, umocnij mnie;
Duchu Święty, umocnij mnie;
Święta Trójco jedyny Boże, umocnij mnie.

4. Modlitwa za Ojczyznę o. Piotra Skargi
Boże, Rządco i Panie narodów,
z ręki i karności Twojej racz nas nie wypuszczać,
a za przyczyną Najświętszej Maryi Panny, Królowej naszej,
błogosław Ojczyźnie naszej, by Tobie zawsze wierna,
chwałę przynosiła imieniowi Twemu,
a syny swe wiodła ku szczęśliwości.
Wszechmogący, wieczny Boże,
wzbudź w nas szeroką i głęboką miłość ku braciom
i najmilszej matce, Ojczyźnie naszej,
byśmy jej i ludowi Twemu, swoich pożytków zapomniawszy, mogli służyć uczciwie.
Ześlij Ducha Świętego na sługi Twoje, rządy naszego kraju sprawujące,
by wedle woli Twojej ludem sobie powierzonym mądrze i sprawiedliwie zdołali kierować.
Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen

5. Śluby lwowskie króla Jana Kazimierza, św. Andrzej Bobola
Wielka Boga Człowieka Matko, Przeczysta Panno!
My, Jan Kazimierz, z łaski Syna, Króla królów a Pana mojego,
i z Twojej łaski, u stóp Twoich najświętszych padając na kolana,
obieram dzisiaj za Patronkę moją i moich państw Królową
i polecam Twojej szczególnej opiece i obronie Siebie samego,
i moje Królestwo Polskie z księstwami:
litewskim, ruskim, mazowieckim, żmudzkim, inflanckim i czernichowskim,
jako też wojska obydwóch narodów i wszystek mój lud.
Wzywam pokornie w tym opłakanym i zamieszanym Królestwa mego stanie
Twego miłosierdzia i pomocy przeciw nieprzyjaciołom Rzymskiego Kościoła.
A ponieważ największymi Twymi dobrodziejstwami zobowiązany
czuję w sobie gorące pragnienie służenia Ci gorliwie z narodem,
przyrzekam więc - moim oraz imieniem rządów i ludu -
Tobie i Twemu Synowi, Panu naszemu Jezusowi Chrystusowi,
że cześć Twoją wszędzie po krajach mego Królestwa szerzyć będę.
Przyrzekam wreszcie i ślubuję wyjednać u Stolicy Apostolskiej,
skoro tylko za przemożnym Twoim pośrednictwem i wielkiego Syna Twego miłosierdziem
zwycięstwo nad nieprzyjaciółmi, a szczególnie nad Szwedami odniosę,
aby dzień ten corocznie dla Ciebie i Syna Twego w podzięce za łaski
- wiecznymi czasy obchodzono i święcono.
Dołożę z biskupami Królestwa starania, aby moje obietnice przez ludy moje były wypełnione.
Ponieważ zaś z wielką boleścią mego serca widzę,
że wszystkie klęski, jakie w ostatnich siedmiu latach na kraje Królestwa spadły,
jako to: zaraza, wojny i inne nieszczęścia, zostały zesłane przez Najwyższego Sędziego
jako chłosta za jęki i uciemiężenie chłopów,
przyrzekam i ślubuję, że po odzyskaniu pokoju
użyję ze swymi stanami wszelkich środków,
aby lud mego Królestwa od wszelkich niesprawiedliwych ciężarów i uciśnienia był uwolniony.
Spraw to, o Najmiłościwsza Królowo i Pani, abym do wykonania moich przedsięwzięć,
do których żeś mię sama natchnęła, łaskę Twojego Syna otrzymał.

6. Akt nadziei i zawierzenia się Bogu św. Klaudiusza La Colombiere

Mój Boże, wierzę mocno,
że opiekujesz się wszystkimi,
którzy pokładają w Tobie nadzieję.
Nie potrzebują niczego,
kiedy polegają na Tobie we wszystkich rzeczach.
Dlatego postanawiam na przyszłość...
zrzucić na Ciebie wszystkie moje troski...

Ludzie mogą mnie pozbawić dóbr światowych
i pozycji społecznych.
Choroba może odebrać mi siły i sens służenia Tobie.
Nawet ja mogę wystawić naszą relację
na niebezpieczeństwo grzechu,
ale nigdy nie stracę mojej ufności.
Zachowam ją do ostatniego momentu mojego życia.
Moce ciemności na próżno będą szukać sposobności,
by mi ją odebrać.
Niech inni szukają szczęścia w swych bogactwach i talentach.
Pozwól im zaufać w czystość ich życia,
ciężar upokorzeń,
w ilość dobrych uczynków,
entuzjazm modlitw.
Lecz co do mnie, moja Skało i Ucieczko,
niech moja ufność w Ciebie wypełni mnie nadzieją.
Bowiem Ty sam, mój Boski Opiekunie,
utwierdzasz mnie w nadziei.

"Nadzieja nigdy zawieść nie może.
Nikt, kto złożył ufność w Panu
nie doznał kiedykolwiek zawodu".
Dlatego jestem pewien, że otrzymam wieczną szczęśliwość,
bowiem mocno w to wierzę,
i cała moja nadzieja jest w Tobie.
"W Tobie, mój Boże, pokładam ufność,
niech nigdy nie doznam zawodu".

Wiem dobrze, że jestem słaby i niestały.
Znam moc pokusy, walczącej przeciw najmocniejszej cnocie.
Widziałem gwiazdy spadające,
pękające fundamenty mego świata,
lecz nie lękam się tego.
Kiedy powierzam się Tobie,
jestem wolny od wszelkich nieszczęść,
i mam pewność, że moja ufność wszystko przetrzyma,
bowiem na Tobie polegam,
abyś podtrzymał moją kruchą nadzieję.


Ostatecznie wiem, że moja nadzieja
nie przewyższy Twej hojności.
Nigdy nie otrzymam od Ciebie mniej,
niż to, co miałem nadzieję otrzymać.
Dlatego ufam, że uchronisz mnie
od moich złych skłonności
i kłamliwych ataków złego ducha.
Wykorzystasz mą słabość do triumfu
nad każdą wrogą siłą.
Ufam, że nie przestaniesz mnie nigdy kochać,
i że będę kochał Cię nieustannie.

"W Tobie, mój Boże, pokładam ufność,
niech nigdy nie doznam zawodu".

/św. Klaudiusz La Colombiere SJ (1641-1682) był kierownikiem duchowym św. Małgorzaty Marii Alacoque, której wizje dotyczące Chrystusowej miłości stały się fundamentem naszego oddania Sercu Pana Jezusa./

7. Ignacjański Rachunek Sumienia, św. Ignacy Loyola

1. Dziękować Bogu, Panu naszemu, za otrzymane dobrodziejstwa.
2. Prosić o łaskę poznania grzechów i odrzucenia ich precz.
3. Żądać od duszy swojej zdania sprawy od godziny wstania aż do chwili obecnego rachunku. Czynić to przechodząc godzinę po godzinie lub jedną porę dnia po drugiej, najpierw co do myśli, potem co do słów, a wreszcie co do uczynków.
4. Prosić Boga, Pana naszego, o przebaczenie win.
5. Postanowić poprawę przy Jego Łasce.

Poniżej podajemy linki do komentarzy przybliżających tę modlitwę od strony praktycznej:

- Georges A. Aschenbrenner SJ, Rachunek sumienia w codziennej modlitwie

- Józef Augustyn SJ, Kwadrans szczerości

- Tadeusz Kotlewski SJ, Modlitwa życiem

- Willi Lambert SJ, Ukochać rzeczywistość

- Stanisław Morgalla SJ, Ignacjański Rachunek Sumienia

- Stanisławe Morgalla SJ, Dlaczego nie lubimy rachunku sumienia?

- Krzysztol Osuch SJ, Codzienny rachunek sumienia

- Dariusz Piórkowski SJ, Jak odnajdywać Boga w codzienności

- Pray as you go, At the end of the day

- Święta przestrzeń